ADN / Estatutos para España

Todos estes puntos serán ampliados co tempo, conforme o partido vaia coñecendo no territorio nacional máis problemáticas que complican a vida dos cidadáns.

I.A corrupción é pobreza social, alimentada no ámbito político/empresarial. Cando se adxudica obra pública, unha empresa presenta unha oferta moi baixa, e gana a competidores legais. Despois, xa gañada, modifícase á alza o custo e reparte o diñeiro cos políticos, por iso, hai que poñer controis posteriores ao conseguirse a obra.

II.Protección con instrumentos xurídicos, aos denunciantes por corrupción, que evite represalias e que lle corten o seu ascenso na administración, en todo caso, premialos.

III.Profesionalizar o funcionariado eliminando os nomeamentos internos que realizan os partidos en empresas que teñen algún tipo de presenza pública como sociedades estatais, nomeándose, previa selección meritocrática, profesionais do ramo, con experiencia probada e valía, evitando redes clientelares.

IV.Prohibir as portas giratorias e/o cargos de asesoramento, impoñendo multa que supoña o salario conseguido nese novo cargo.

V.Que a Lei de Transparencia elimine as excepcións e causas de inadmisión na achega de datos e ademais poida impoñer sancións e medidas de execución forzosa de carácter coercitivo.

VI.Prohibir o dereito para modificar os contratos de obras por imprevisibilidad ou por novas necesidades ou conveniencias políticas, xa que pervierte o sistema de contratación publica e a libre competencia, sendo a empresa a que asuma esa modificación, non o erario público.

VII.Control detallado na contratación directa polo procedemento de urxencia e contratos menores, xa que son un coladero tamén de corrupción.

VIII.A Lei non pode ser elástica e deixar ocos nin aos corruptores nin ao corrompido, desde o nivel local, autonómico e estatal, acoutando a marxe de manobra dos políticos en materia urbanística, grazas a instrumentos de control, supervisión externa e xustificación técnica.

IX.Que calquera empresa que estivese implicada en cargos de corrupción , sexa eliminada de calquera concurso a obra pública.

X.Establecer controis cruzados entre administracións

XI.Perseguir artimañas como o fraccionamento do prezo das obras para non superar o límite legal que obriga a realizar un procedemento con publicidade.

XII. Contribuír democraticamente á formación da vontade política da cidadanía, así como promover a súa participación nas institucións representativas de carácter político mediante a presentación e apoio de candidaturas nas correspondentes eleccións. Ademais pode considerarse o primeiro partido creado para apoiar, defender e previr á sociedade diante dunhas situacións climáticas extremas, pandémicas e reformular o urbanismo actual que non está preparado para estas novas crises; un urbanismo ancorado en parámetros desfasados , mesturados con mala praxe política, que propicia innumerables casos de corrupción e destrución no noso territorio. Mesmo nos meses posteriores á Dana, aproveitouse para deixar máis renda solta a un urbanismo coa escusa de que ata o de agora todo eran barreiras ao desenvolvemento. As necesidades da sociedade a nivel urbanístico, realmente descansa en poder ter un teito onde vivir, e non fomentar a construción e reconstrución de edificios para investimento e especulación dunha minoría económica (xa na súa maioría en mans de fondos estranxeiros que baleiran cidades dos seus auténticos habitantes). A ocupación, moitas veces en mans de mafias, tamén campan ao seu gusto. Isto creou unha clase política e partidos, constantemente inmersos en casos de corrupción que separan cada vez máis á sociedade da democracia e da súa práctica mediante a política, poñendo en claro perigo a democracia, crendo quiméricamente, que votando a partidos radicais, vai solucionar. Por iso, non podemos quedarnos contemplando este espectáculo indecente, que carcome a sociedade e profunda a súa fractura. Por iso, non lla vai permitir que fondos económicos especulativos, que xa non poden especular noutros países grazas a unha regulación, convertan as nosas cidades e pobos, nas súas vítimas propicias.

XII. A isto debemos engadir situacións climáticas extremas, cada vez máis radicais, que deixaron claro, que superan a todos os responsables políticos de todo signo político. A clase política ha respondido tarde e mal, non só coa dana senón tamén coa pandemia do Covid, estando carentes da capacidade de asumir responsabilidades, carentes de respostas eficaces e rápidas, xuntándose ademais pelexas políticas infames, que desacreditan á democracia. Condénannos a ver repetir a mesmos erros, en diferentes escenarios de crises, porque ademais non abordan os problemas máis aló do que duran as súas lexislaturas e vida política persoal. Por iso, é deber do noso partido, volver crear a confianza dos cidadáns na política, crear un urbanismo racional e solucións efectivas ás crises de diferente tipo que cada vez son máis recorrentes, dando solucións antes de que sucedan os problemas . Reorientar o urbanismo empregándoo para mellorar a vida e a seguridade, e non para financiar partidos, nin enriquecer políticos, controlando as súas actuacións e focalizando a construción no respecto ao patrimonio natural e histórico, no ben común e valorando os perigos do lugar en situacións climática extremas.

XIV. Abordaremos, ademais destas situacións de crises e desastre climático/humano, outro aspecto que non pode separarse do anterior, e é o das crises pandémicas que nos azoutaron e azoutarán como seres humanos, evitando volver caer nunha situación de improvisación, caos e parálise social, preparando a sociedade para ameazas que xa non son unha quimera, senón unha realidade que xa nos golpeou, e que máis tarde ou máis cedo, volverán visitar #nos, moi a pesar noso, poñéndonos de novo contra as cordas como colectivo. Deste xeito, haberá plans de fabricación e acceso de máscaras así como doutros elementos necesarios para emerxencias, lugares de tratamento de pacientes e acceso á comida e bebida a cidadáns. Ao mesmo tempo, coordinación e información de calquera información importante para abordar a emerxencia e procura de solucións.

XV. Axudas aos agricultores e gandeiros en defensa da súa existencia e a dos seus descendentes, para non verse eliminados do seu hábitat por culpa de importacións de explotacións en mans de oligarcas cos que é imposible competir e manter un modus vivendi digno con estándares europeos.

XVI. Prohibir a eliminación de campos de cultivo para a construción de parques solares, facendo que esa enerxía solar sexan implantadas en todos as terrazas de núcleos urbanos, da que primeiro se beneficiarán os veciños que teñan esas placas. Tamén se fomentará a creación de teitos verdes, é dicir, hortos de cultivos hidropónicos eficientes nas terrazas de edificios públicos (así como sobre leiras que o pidan), mantidos por poboación ata entón en paro, que traballe no seu mantemento para o concello local, cuxa cultiva e beneficios sexan para os veciños e fins sociais.

XVII. Ás poboacións do Estado Español que non foron afectadas, pero que entenden que o noso mundo actual está a ser golpeado (e o será aínda máis en tempos vindeiros), por toda unha serie de fenómenos climáticos, que poñen en perigo a propia existencia da Humanidade tal e como a coñecemos, así como o seu normal devir, ofrecerlles todas as solucións posibles que se adapten á localidade, evitando que corran riscos presentes e futuros. Por todo iso no seu conxunto, analizaranse os riscos, así como a situación actual das localidades en todos os seus aspectos, achegando solucións.

XVIII. Que esa reconstrución e preparación para futuros riscos, non sexa a oportunidade especulativa por parte de quen ten como prioridade enriquecerse grazas a vínculos políticos, polo que non poderán participar neste proceso, empresas que fosen condenadas pola xustiza nalgún momento precedente por actividades irregulares que afectado o erario público local, autonómico ou estatal.

XIV.Teniendo en cuenta que no mundo actual, moitos gobernos en diferentes ámbitos e niveis están a desafiar as leis científicas poñendo en perigo con eles aos seus concidadáns, e non responden ás perentorias necesidades e crises que estamos a sufrir , recorreremos a unha colaboración esencial, isto é, ao mundo científico e as súas institucións, por tanto, estreitaremos lazos de primeira orde con institucións científicas tanto autonómicas, nacionais como internacionais, que ofrezan solucións científicas reais e aplicables a toda esta problemática en que nos vemos inmersos e estamos a sufrir, directa e/o indirectamente.

XX. Buscaremos o pleno emprego na localidade onde podamos exercer goberno.

XXI. Revisaremos os salarios así como subidas realizadas nos últimos anos de soldos dos políticos dos concellos, membros de institucións autonómicas e estatais, e reduciremos eses gastos, tanto reducindo o soldo como eliminando aqueles salarios e cargos que resulten duplicados e/o ineficaces, así como organismos que teñan funcións poidan ser realizados por outros.

XXII. Eliminaremos as Deputacións, sendo absorbidas as súas funcións por outros existentes e o diñeiro dedicado ao seu funcionamento, será redirixido á aplicación desas reformas en axuda real da poboación. As poboacións pequenas (que son as teoricamente beneficiadas da existencia da Deputación, pero que son utilizadas como escusa para manter unha bolsa de cargos políticos prescindibles), non deben notar a eliminación das Deputacións a. nivel operativo nin económico. Con todo, o diñeiro dedicado ao mantemento da maquinaria política da propia Deputación, que absorve case a metade do orzamento, será destinado a esas reformas que buscamos. Aqueles traballadores dependentes da Deputación, especializados, non de orixe política, serán reintegrados inmediatamente en organismos preexistentes, sen ningún prexuízo.

XXIII. Eliminación dos aforamientos políticos, unha secuela que crea impunidade e desigualdade de xustiza entre cidadáns.

XXIV. Que o Estado así como bombeiros doutras autonomías (que deben ter contacto directo e inmediato), poidan acudir en axuda diante de catástrofes naturais, sen impedimentos, coordinados coa autonomía no lugar. O Estado, que é quen ten a capacidade e medios eficaces, previa información e comunicación do delegado/a de o Goberno na autonomía, sen recorrer ao 155, poderá intervir na autonomía afectada por unha catástrofe. A Autonomía, acompañará na xestión. Nos desastres, a rapidez necesaria para salvar vidas, como se demostrou e demostra, as vítimas, neses momentos non entenden de autonomías, nin de políticos, nin das súas capacidades, incapacidades, caprichos, sensibilidades autonómicas ou ideoloxías.

XXV. Axuda concreta aos Mozas emprendedores e posta en marcha dos seus proxectos.

XXVI. Construción de vivendas VPO para loitar contra os prezos desorbitados das vivendas, pero cun control que teña en conta os elementos que se contemplan no seguinte punto.

XXVII. Que a construción de nova vivenda, conleve a protección dos espazos naturais que aínda conservan elementos naturais e a horta (que non significa evitar realizar as infraestruturas e estruturas para a protección das poboacións, que é o máximo obxectivo) para que non sexan a presa continuada da construción que acaba convertendo os concellos, na sección executora das construtoras, que en tantos casos de corrupción embazaron a nosa política en todos os niveis.

XXVIII. Que as casas e pisos que se atopan sen ser habitados, sexan catalogados e póidase alcanzar un acordo cos propietarios particulares, para o alugueiro ou venda, incentivando ao propietario pero nunca obrigando a facelo.

XXIX. Aqueles bancos que activos ou absorbidos, recibisen axuda do estado para o seu rescate e que son grandes beneficiados con diñeiro público, estarán obrigados a alugueiro/venda das propiedades no seu haber e axuda en prestamos á xente nova para a súa vivenda, en compensación do esforzo realizado polo Estado, que representa a todos os cidadáns.

XXX. Os espazos naturais, que tamén son vítimas afectadas na situación climática transtornada, así como da transformación desapiadada do ser humano no espazo e paisaxe, recibirán unha atención especial e medidas específicas de protección real diante destes fenómenos cambiantes e que os poñen en perigo.

XXXI. Practicarase a democracia directa ofrecendo ao pobo a posibilidade de pronunciarse sobre temas que afecten á poboación. A iniciativa tanto pode ser do concello como do pobo e o referendo son os instrumentos crave do sistema democrático-directo. Así o pobo terá unha participación substancial nas decisións políticas en todos os ámbitos. A iniciativa popular ofrece aos cidadáns e cidadás a posibilidade de presentar as súas propostas, e deste xeito estimúlase ou reinicia o debate político sobre un tema específico.

XXXII. En definitiva, a loita pola mellora das condicións de vida das persoas, defendendo os seus dereitos, a súa seguridade, as súas vidas, o seu presente e futuro, fomentando a súa participación, dándolles voz e voto na toma de decisións das políticas públicas a desenvolver, creando e/o utilizando instrumentos de participación real ao alcance de todos . Igualmente, crear vías de comunicación directa e efectiva coas persoas, ofrecendo información detallada de todo aquilo a realizar, así como dos avances e progresos realizados.